ប៉ោលទោលមួយមានប្រវែង l ភ្ជាប់ទៅនឹងម៉ាស m ត្រង់ចុងនៃខ្សែ។ គេដាក់ប៉ោលនៅក្នុងបន្ទប់យោងដែលកំពុងធ្វើចលនាឡើងលើដោយសំទុះថេរ a ។ គេទាញប៉ោលធ្វើឲ្យវាងាកបានមុំ θ រួចព្រលែងវិញ។ ប៉ោលទោលក៏ចាប់ផ្តើមយោលទៅយោលមកដដែលៗ។ រកខួបនៃចលនាករណីរំយោលជារំយោលមុំតូច θ≦ 10°
ចម្លើយគម្រូ
សន្មតថាអ្នកសង្កេតដែលនៅនឹងជាតម្រុយដេកាត R = OYZ
បន្ទប់យោងជាតម្រុយចល័តតាងដោយ R’ = O’Y’Z’
តាមទ្រឹស្តីបទម៉ូម៉ង់ស៊ីនេទិច
ទ្រឹស្តីបទម៉ូម៉ង់ស៊ីនេទិចអាចសរសេរជា
ចំពោះរំយោលមុំតូច sinθ≒ θ គេបាន
សមីការនេះបង្ហាញថាចលនានៃប៉ោលមិនអាស្រ័យនឹងម៉ាសនៃអង្គធាតុនោះទេ។ វាអាស្រ័យលើតែប្រវែងខ្សែនិងសំទុះនៃបន្ទប់យោងតែប៉ុណ្ណោះ
ដោយទម្រង់ទូទៅនៃសមីការឌីផេរ៉ង់ស្យែលនៃប៉ោលទោលគឺ
ដូចនេះខួបនៃប៉ោលទោលគឺ
ចំណុចសំខាន់
- សំទុះនៃបន្ទប់យោង a បន្ថែមលើសំទុះទំនាញដី g (a+g) បង្កើតបានជាសំទុះទំនាញដីបានការ។ ពេលបន្ទប់យោងស្ទុះឡើងលើប៉ោលទោលហាក់ដូចជារងទំនាញដីធ្ងន់ជាងមុន ហើយករណីបន្ទប់យោងធ្លាក់ចុះ(-a) ប៉ោលទោលហាក់ដូចជាកំពុងហោះឬស្រាលជាងមុន។ នេះគឺជាសមិទ្ធផលនៃកម្លាំងនិចលភាពក្នុងតម្រុយចល័ត។
- ពេល a > 0, ខួបខ្លី មានន័យថាលំយោលជាលំយោលលឿន
- ពេល a < 0, ខួបវែង មានន័យថាលំយោលជាលំយោលយឺត
- ពេល a = -g , នេះជាទន្លាក់សេរី ប៉ោលទោលគ្មានចលនាលំយោលទៀតទេ។
សម្រាប់អត្ថបទផ្សេងទៀតទាក់ទងនឹងលំយោលសូមចូលទៅកាន់👇
